Salman

آب روی خوبی از چاه زنخدان شما	ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما
بازگردد يا برآيد چيست فرمان شما	عزم ديدار تو دارد جان بر لب آمده
به که نفروشند مستوری به مستان شما	کس به دور نرگست طرفی نبست از عافيت
زان که زد بر ديده آبی روی رخشان شما	بخت خواب آلود ما بيدار خواهد شد مگر
بو که بويی بشنويم از خاک بستان شما	با صبا همراه بفرست از رخت گلدسته‌ای
گر چه جام ما نشد پرمی به دوران شما	عمرتان باد و مراد ای ساقيان بزم جم
زينهار ای دوستان جان من و جان شما	دل خرابی می‌کند دلدار را آگه کنيد
خاطر مجموع ما زلف پريشان شما	کی دهد دست اين غرض يا رب که همدستان شوند
کاندر اين ره کشته بسيارند قربان شما	دور دار از خاک و خون دامن چو بر ما بگذری
کای سر حق ناشناسان گوی چوگان شما	ای صبا با ساکنان شهر يزد از ما بگو
بنده شاه شماييم و ثناخوان شما	گر چه دوريم از بساط قرب همت دور نيست
تا ببوسم همچو اختر خاک ايوان شما	ای شهنشاه بلنداختر خدا را همتی
روزی ما باد لعل شکرافشان شما	می‌کند حافظ دعايی بشنو آمينی بگو