ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند     


کلک مشکين تو روزی که ز ما ياد کند


چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند     


قاصد منزل سلمی که سلامت بادش


گر خرابی چو مرا لطف تو آباد کند     


امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند


که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند     


يا رب اندر دل آن خسرو شيرين انداز


قدر يک ساعته عمری که در او داد کند     


شاه را به بود از طاعت صدساله و زهد


تا دگرباره حکيمانه چه بنياد کند     


حاليا عشوه ناز تو ز بنيادم برد


فکر مشاطه چه با حسن خداداد کند     


گوهر پاک تو از مدحت ما مستغنيست


خرم آن روز که حافظ ره بغداد کند     


ره نبرديم به مقصود خود اندر شيراز