و از لب ساقی شرابم در مذاق افتاده بود     

رجعتی می‌خواستم ليکن طلاق افتاده بود     

عافيت را با نظربازی فراق افتاده بود     

هر که عاشق وش نيامد در نفاق افتاده بود     

در شکرخواب صبوحی هم وثاق افتاده بود     

طاقت و صبر از خم ابروش طاق افتاده بود     

کار ملک و دين ز نظم و اتساق افتاده بود     

طاير فکرش به دام اشتياق افتاده بود