عمر بگذشته به پيرانه سرم بازآيد     


اگر آن طاير قدسی ز درم بازآيد


برق دولت که برفت از نظرم بازآيد     


دارم اميد بر اين اشک چو باران که دگر


از خدا می‌طلبم تا به سرم بازآيد     


آن که تاج سر من خاک کف پايش بود


شخصم ار بازنيايد خبرم بازآيد     


خواهم اندر عقبش رفت به ياران عزيز


گوهر جان به چه کار دگرم بازآيد     


گر نثار قدم يار گرامی نکنم


گر ببينم که مه نوسفرم بازآيد     


کوس نودولتی از بام سعادت بزنم


ور نه گر بشنود آه سحرم بازآيد     


مانعش غلغل چنگ است و شکرخواب صبوح


همتی تا به سلامت ز درم بازآيد     


آرزومند رخ شاه چو ماهم حافظ