پادشاهان ملک صبحگهيم     


گر چه ما بندگان پادشهيم


جام گيتی نما و خاک رهيم     


گنج در آستين و کيسه تهی


بحر توحيد و غرقه گنهيم     


هوشيار حضور و مست غرور


ماش آيينه رخ چو مهيم     


شاهد بخت چون کرشمه کند


ما نگهبان افسر و کلهيم     


شاه بيدار بخت را هر شب


که تو در خواب و ما به ديده گهيم     


گو غنيمت شمار صحبت ما


روی همت به هر کجا که نهيم     


شاه منصور واقف است که ما


دوستان را قبای فتح دهيم     


دشمنان را ز خون کفن سازيم


شير سرخيم و افعی سيهيم     


رنگ تزوير پيش ما نبود


کرده‌ای اعتراف و ما گوهيم     


وام حافظ بگو که بازدهند