مشک سياه مجمره گردان خال تو     


ای آفتاب آينه دار جمال تو


کاين گوشه نيست درخور خيل خيال تو     


صحن سرای ديده بشستم ولی چه سود


يا رب مباد تا به قيامت زوال تو     


در اوج ناز و نعمتی ای پادشاه حسن


طغرانويس ابروی مشکين مثال تو     


مطبوعتر ز نقش تو صورت نبست باز


کشفته گفت باد صبا شرح حال تو     


در چين زلفش ای دل مسکين چگونه‌ای


ای نوبهار ما رخ فرخنده فال تو     


برخاست بوی گل ز در آشتی درآی


کو عشوه‌ای ز ابروی همچون هلال تو     


تا آسمان ز حلقه به گوشان ما شود


کو مژده‌ای ز مقدم عيد وصال تو     


تا پيش بخت بازروم تهنيت کنان


عکسيست در حديقه بينش ز خال تو     


اين نقطه سياه که آمد مدار نور


شرح نيازمندی خود يا ملال تو     


در پيش شاه عرض کدامين جفا کنم


سودای کج مپز که نباشد مجال تو     


حافظ در اين کمند سر سرکشان بسيست