پرده غنچه می‌درد خنده دلگشای تو     

کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تو     

قال و مقال عالمی می‌کشم از برای تو     

گوشه تاج سلطنت می‌شکند گدای تو     

اين همه نقش می‌زنم از جهت رضای تو     

کاين سر پرهوس شود خاک در سرای تو     

جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو     

حافظ خوش کلام شد مرغ سخنسرای تو