Salman

لطف کردی سايه‌ای بر آفتاب انداختی	ای که بر ماه از خط مشکين نقاب انداختی
حاليا نيرنگ نقشی خوش بر آب انداختی	تا چه خواهد کرد با ما آب و رنگ عارضت
جام کيخسرو طلب کافراسياب انداختی	گوی خوبی بردی از خوبان خلخ شاد باش
زان ميان پروانه را در اضطراب انداختی	هر کسی با شمع رخسارت به وجهی عشق باخت
سايه دولت بر اين کنج خراب انداختی	گنج عشق خود نهادی در دل ويران ما
تشنه لب کردی و گردان را در آب انداختی	زينهار از آب آن عارض که شيران را از آن
تهمتی بر شب روان خيل خواب انداختی	خواب بيداران ببستی وان گه از نقش خيال
و از حيا حور و پری را در حجاب انداختی	پرده از رخ برفکندی يک نظر در جلوه گاه
شاهد مقصود را از رخ نقاب انداختی	باده نوش از جام عالم بين که بر اورنگ جم
حافظ خلوت نشين را در شراب انداختی	از فريب نرگس مخمور و لعل می پرست
چون کمند خسرو مالک رقاب انداختی	و از برای صيد دل در گردنم زنجير زلف
از سر تعظيم بر خاک جناب انداختی	داور دارا شکوه‌ای آن که تاج آفتاب
از دم شمشير چون آتش در آب انداختی	نصره الدين شاه يحيی آن که خصم ملک را