تا شکر چون کنی و چه شکرانه آوری     

گو بر تو باد تا غم افتادگان خوری     

اقرار بندگی کن و اظهار چاکری     

تا يک دم از دلم غم دنيا به دربری     

آن به کز اين گريوه سبکبار بگذری     

درويش و امن خاطر و کنج قلندری     

ای نور ديده صلح به از جنگ و داوری     

از شاه نذر خير و ز توفيق ياوری     

کاين خاک بهتر از عمل کيمياگری