دل ز تنهايی به جان آمد خدا را همدمی     

ساقيا جامی به من ده تا بياسايم دمی     

صعب روزی بوالعجب کاری پريشان عالمی     

شاه ترکان فارغ است از حال ما کو رستمی     

ريش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی     

ره روی بايد جهان سوزی نه خامی بی‌غمی     

عالمی ديگر ببايد ساخت و از نو آدمی     

کز نسيمش بوی جوی موليان آيد همی     

کاندر اين دريا نمايد هفت دريا شبنمی